ایران از موضع قدرت مذاکره میکند
استاد حوزه و دانشگاه، با تأکید بر بیاعتمادی به آمریکا گفت: واشنگتن میان جنگ پرهزینه و توافق، ناگزیر به انتخاب مسیر مذاکره است و ایران نیز با راهبرد مقاومت فعال، از موضع قدرت گفتوگو را دنبال میکند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی نهبندان خبر، و بنقل از خاورستان حجت الاسلام نجمی پور،با اشاره به روند مذاکرات ایران و آمریکا اظهار داشت: نخستین نکتهای که باید برای افکار عمومی تبیین شود این است که آمریکا در پیمانها، مواضع و حتی در رفتار مقامات خود سابقهای روشن از بیاعتمادی دارد.
به گفته وی تجربههای گذشته نشان داده که نمیتوان به وعدههای این کشور بدون تضمینهای عملی اتکا کرد؛ بنابراین استمرار روشنگری در این زمینه یک ضرورت راهبردی است.
استاد حوزه و دانشگاه افزود: در مقابل، باید این واقعیت نیز روشن شود که آمریکا امروز راهی جز مذاکره ندارد و آمریکاییها با برجستهسازی گزینه جنگ، اعزام ناوها و افزایش تحرکات نظامی در منطقه، هزینههای سیاسی، مالی و حتی انسانی سنگینی را متحمل شدهاند.
نجمیپور ادامه داد: با این حال، ورود به جنگ مستقیم با ایران ریسک بسیار بالایی دارد؛ حتی اگر ـ بر فرض محال ـ چنین تصمیمی بگیرند، هزینههای آن قابل پیشبینی اما دستاوردهایش نامطمئن است و معلوم نیست اساساً این هزینهها با نتایج احتمالی همخوانی داشته باشد از اینرو، جذابترین و منطقیترین گزینه برای آمریکا دستیابی به یک توافق نسبی است تا بتواند آن را بهعنوان «دستاورد» معرفی و هزینههای گذشته خود را توجیه کند.
این استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه نباید مسئله مذاکره به موضوعی صرفاً حیثیتی تقلیل یابد، تصریح کرد: جمهوری اسلامی ایران برای حفظ منافع ملی و صیانت از معیشت مردم، از همه ابزارهای مشروع خود استفاده میکند هنر دیپلماسی آن است که بدون عدول از اصول، حداکثر منافع را تأمین کند. ما باید نشان دهیم که نظام اسلامی در هر شرایطی برای تأمین منافع ملت و کاهش فشارهای اقتصادی تلاش میکند.
نجمیپور در تشریح سیاستهای آمریکا علیه ایران گفت: در حال حاضر واشنگتن سه محور فشار را دنبال میکند؛ نخست فشار سیاسی داخلی و خارجی. برخی تصور میکنند اغتشاشات داخلی و فشارهای بیرونی مقدمه جنگ است، اما واقعیت آن است که این اقدامات بیش از آنکه زمینهساز جنگ باشد، تلاشی برای جبران ناکامیهای راهبردی و مدیریت فضای پس از شکستهای منطقهای است.
وی ادامه داد: محور دوم، فشار روانی است تأکید بر احتمال حمله نظامی، انتشار آمارهای جهتدار و ایجاد فضای «نه جنگ، نه صلح» با هدف القای تضعیف ایران صورت میگیرد. این در حالی است که بنبست در گزینه نظامی نشان میدهد راهبرد اصلی آنها عملیات روانی و مدیریت ادراک است.
به گفته این کارشناس مسائل سیاسی، محور سوم فشار اقتصادی است؛ آمریکا با تمرکز بر دریا و تلاش برای محدودسازی صادرات نفتی ایران، بهدنبال تشدید جنگ اقتصادی است با این حال، موقعیت ژئوپلیتیکی ایران و نقش راهبردی تنگه هرمز معادلات دریایی را بهگونهای رقم زده که هرگونه تقابل مستقیم را برای آمریکا پرهزینه میکند.
وی با اشاره به آنچه «بازی دوگانه ترامپ» خواند، اظهار داشت: از یکسو با ابزارهایی مانند تعرفههای ۲۵ درصدی علیه شرکای تجاری ایران، حلقه فشار اقتصادی را تنگتر میکنند و از سوی دیگر با برجستهسازی تهدید نظامی، بهدنبال امتیازگیری روانی در میز مذاکره هستند. در چنین شرایطی، آمریکا با سه سناریو روبهروست: جنگ، عقبنشینی کامل از منطقه یا توافق. گزینه نخست فاقد توجیه اقتصادی و راهبردی است، گزینه دوم بهمعنای پذیرش شکست تلقی میشود و بنابراین محتملترین مسیر، دستیابی به توافقی است که بتوان آن را بهعنوان موفقیت عرضه کرد.
نجمیپور با اشاره به رقابت راهبردی آمریکا و چین افزود: رقیب اصلی آمریکا در سطح جهانی چین است و هر میزان درگیری در غرب آسیا، تمرکز واشنگتن را از رقابت بلندمدت با پکن منحرف میکند و این مسئله نیز انگیزهای مضاعف برای حرکت به سمت توافق ایجاد کرده است.
وی درباره مدل مذاکره غیرمستقیم نیز گفت: انتخاب این مدل فقط یک موضع سیاسی نیست، بلکه بخشی از راهبرد مدیریت ریسک و افزایش قدرت چانهزنی است. حضور واسطه بهعنوان شاهد، مستندسازی دقیقتر، کاهش فشارهای روانی و ایجاد فرصت تأمل بیشتر، از جمله کارکردهای این شیوه است. اصرار بر این مدل، بهمعنای صیانت از منافع ملی در یک معادله پیچیده است.
این استاد حوزه و دانشگاه تأکید کرد: ایران مذاکره در حوزههای موشکی و منطقهای را نپذیرفته و چارچوب گفتوگوها را به موضوع هستهای محدود کرده است؛ این نشان میدهد جمهوری اسلامی نه از موضع ضعف، بلکه از موضع قدرت وارد مذاکرات شده و بر اصول اساسی خود پایبند است.
وی در پایان با اشاره به افزایش تحرکات نظامی آمریکا در منطقه همزمان با مذاکرات خاطرنشان کرد: این اقدامات یا نشانه جدی نبودن در گفتوگوهاست یا تلاشی برای جنگ رسانهای و امتیازگیری حداکثری. در هر صورت، جمهوری اسلامی ایران با ساختاری مستحکم، نیروهای مسلح آموزشدیده و توان بازدارندگی مؤثر، برای هر سناریویی آمادگی دارد و هرگونه خطای محاسباتی میتواند به درگیری گسترده و پرهزینهای در سطح منطقه منجر شود.
انتهای خبر/
